Met nog maar een paar dagen te gaan voordat we de naam van het nieuwe hotel bekend maken, neemt de spanning aan onze kant toe. Gezonde nervositeit omdat we na maanden van voorbereiding uitkijken naar dat moment waarop we alle ins en out over ons nieuwste hotelconcept eindelijk mogen delen. Ja, vrijdag is een speciale dag! Wat vindt men van de naam en het concept? Slaat het aan? Zien we diezelfde twinkeling in de ogen van mensen zoals wij die hebben? Of krijgen we een beleefde 'bijzonder'? Is dit het begin van een volgend succesvol hotel? Het voelt voor mij als een 'dood of de gladiolen' moment. We hebben immers een jaar lang in het grootste geheim gewerkt aan een splinternieuw hotelconcept.

Maatschappelijk verantwoord ondernemen is voor ons een absolute must, een intrinsieke drijfveer. De afgelopen decennia hebben we veel kunnen nemen en nu is het tijd om terug te geven aan de aarde en daarmee volgende generaties. Voor LBG hotels betekent MVO dat we onze invloed op het milieu zo laag mogelijk houden en mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt opnemen in ons team. Dat voelt goed, het past bij ons. Het maakt ons trots op wie we zijn! 

Stilstaan doen we bij La Bèrgere Group niet. Ik schreef het laatst al: als je marktleider wilt blijven, voel je continu de drive om te blijven verrassen en innoveren. Als ik naar de toekomst kijk zie ik LBG hotels zelfs landelijk bekend staan om haar onderscheidende hotelconcepten. Hotels waarmee we onze logees aanspreken omdat ze anders dan anders zijn, concepten die een nieuwe standaard neerzetten in hospitality.

Hoe cliché het ook klinkt, ‘stilstand is achteruitgang’ is een feit! Wil je als hotel marktleider blijven binnen een omgeving met goed georganiseerde (keten-)hotels, dan wordt je continu uitgedaagd om te blijven verrassen en innoveren. Bij LBG hotels doen we het graag anders dan anders. We willen onderscheidend zijn en daarmee beter, sneller, effectiever en meer gastvrij. De lijnen uitzetten voor de toekomst in hospitality.

Het zal medio 2008 zijn geweest. De crisis begon zich stevig in onze economie te nestelen toen ik een artikel las in de Elsevier met als titel 'Medewerkers verdienen een fitte manager'. Ik was direct om. De jaren daaraan vooraf had ik niet gesport omdat ik het niet nodig vond of geen tijd had. Nonsens. Direct maar de daad bij het woord gevoegd... Als broodnodige stok achter de deur vanwege een gebrek aan discipline (ja, zelfkennis is een groot goed), mijn collega's hierbij betrokken. Zo begon het: Start to Run onder begeleiding van een hardloopcoach samen met zo'n 15 collega's. Inmiddels lopen er nog maar een paar regelmatig en ik ben er één van.